به جزییات دقت کنید

هنگام وقوع فاجعه‌ای بزرگ، به خبرنگاران هم در صحنه وقوع حادثه و هم در اتاق خبر نیاز دارید. خبرنگاران حاضر در صحنه به‌سرعت می‌توانند به حقایق بسیاری در مورد حادثه پی ببرند، به توصیف صحنه حادثه بپردازند، و با شاهدان عینی مصاحبه کنند. اما همه پرسنل خبری خود را به صحنه حادثه نفرستید. بعضی از خبرنگاران را برای دنبال کردن لیدهای خبری دیگر و قرار دادن داستا‌ن‌ها در کنار یکدیگر، در اتاق خبر نگه دارید. در صورت لزوم، پرسنل خارج از خدمت را هم برای کار فرا خوانید. یک روزنامه‌نگار خوب همواره از این‌که درگیر تهیه خبر باشد، خوشحال و راضي است.

هنگام وقوع فاجعه‌ای بزرگ، به خبرنگاران هم در صحنه وقوع حادثه و هم در اتاق خبر نیاز دارید. خبرنگاران حاضر در صحنه به‌سرعت می‌توانند به حقایق بسیاری در مورد حادثه پی ببرند، به توصیف صحنه حادثه بپردازند، و با شاهدان عینی مصاحبه کنند. اما همه پرسنل خبری خود را به صحنه حادثه نفرستید. بعضی از خبرنگاران را برای دنبال کردن لیدهای خبری دیگر و قرار دادن داستا‌ن‌ها در کنار یکدیگر، در اتاق خبر نگه دارید. در صورت لزوم، پرسنل خارج از خدمت را هم برای کار فرا خوانید. یک روزنامه‌نگار خوب همواره از این‌که درگیر تهیه خبر باشد، خوشحال و راضي است.

حضور در صحنه حادثه

امکان دارد مشکلاتی برای حضور اضطراري در صحنه حادثه داشته باشید. اگر مکان وقوع حادثه محلی باشد، می‌توانید با خودرو یا تاکسی به آن‌جا بروید، اما ممکن است جاده‌ها به دلیل اضطراري بودن وضعیت، توسط پلیس بسته شده باشند. اینجاست که آمادگی داشتن به شما کمک می‌کند. احتمالاً گذرنامه رسمی یا ذکر نام یکی از افسران ارشد در صحنه حادثه می‌تواند برای عبور از هر مانعی به شما کمک کند. اگر جاده‌ها به‌خاطر ترافیک بسته باشند، مجبورید پیاده به محل حادثه بروید یا از یک وسیله نقلیه اضطراری در حال عبور کمک بگیرید (دوباره می‌گوییم که این کار زمانی به شما کمک می‌کند که کارکنان خدمات اورژانسی شما را بشناسند).

هنگام مأموریت در فواصل طولانی‌تر، تماس با شرکت هواپیمایی برای رزرو جا به همراه مقدمه‌چینی برای سفر به شما کمک می‌کند و حتی ممکن است در هواپیمایی که همه صندلی‌های آن رزرو شده به شما جا دهند. سازمان خبری شما باید دست‌کم دارای یک کارمند مسئول مقدمه‌چینی برای سفرهای اضطراري باشد. این شخص ممکن است معاون سردبیر یا دبیر خبری باشد.

همیشه در مورد اندازه فاصله‌ای که باید طی کنید فکر کنید، به ویژه هنگام سفر به منطقه حادثه ديده. درست است که باید تا حد امکان به مرکز وقوع حادثه نزدیک باشید، اما همواره لازم است که گزارش‌تان را دوباره تنظیم کنید. اگر برای یک مجله هفتگی کار می‌کنید، دو یا سه روز وقت دارید تا با یک گزارش بازگردید. اما اگر برای رادیو، تلویزیون یا روزنامه‌ کار می‌کنید، لازم است گزارش خود را طی چند ساعت آماده کنید. در چنین مواردی، هرگز از وسیله ارتباطی خود خیلی دور نشوید. فرستادن دو یا چند خبرنگار به صحنه حادثه این مشکل را حل می‌کند.

اگرچه بسیاری از خبرنگاران در رسیدن به‌موقع به صحنه حادثه عملكرد خوبي دارند، اما خیلی از آن‌ها در مورد بازگشتن از آن‌جا فکر نمی‌کنند. به خاطر داشته باشید که باید به اتاق خبر بازگردید تا گزارش خود را بنویسید یا فیلم یا صوت هایی را که تهیه کرده‌اید، بفرستید. گاهی دو یا چند خبرنگار می‌توانند این کارها را تقسیم کنند، 

در صحنه حادثه

هنگام حضور در صحنه حادثه، اولین کاری که باید انجام دهید این است که به‌سرعت آن‌چه را که روی داده ارزیابی کنید تا بتوانیدبه اتاق خبر اطلاع دهید یا اولین گزارش خود را ارسال کنید. این کار برای خبرنگاران رادیو، تلویزیون یا روزنامه که به آخرین مهلت خود نزدیک می‌شوند، بیش‌ترین اهمیت را دارد.

نگاهی سریع به اطراف‌تان بیاندازید و سعی کنید افراد صاحب‌نظر در آن مرکز را بیابید: احتمالاً مأمور ارشد آتش‌نشانی یا رهبر تیم نجات. خودتان را سریع و درست معرفی کنید و به آن‌ها قول دهید که وقتشان را نمی‌گیرید. برای پی بردن به آن‌چه اتفاق افتاده و چیزی که در حال حاضر روی می‌دهد سؤال‌های ساده بپرسید. در مورد افراد آسیب‌دیده و تلفات حادثه، تلاش‌های نیروی نجات و اگر جا داشته باشد درباره علت احتمالی آن حادثه سؤال کنید. با افراد مسئول وارد بحث و جدل نشوید، چراکه در این‌صورت ممکن است از صحنه حادثه بیرون‌تان کنند. خبرنگاران رادیو و تلویزیون باید چنین مصاحبه‌هایی را ضبط کنند.

پنج دقیقه را صرف نوشتن گزارشی کوتاه در دفترچه یادداشت خود کنید. با اتاق خبر تماس بگیرید و حقایق اصلی را در اختیارشان بگذارید، تا به‌ این شکل ارزیابی کنند که چه کاری باید انجام دهند، مثلاً این‌که تعداد بیشتری خبرنگار به صحنه حادثه بفرستند، برنامه‌ها را تغییر دهند یا صفحات اضافی به روزنامه اضافه کنند.

حال می‌توانید به جزئیات بیشتری دست پیدا کنید و شروع به تهیه گزارش اصلی خود کنید. بدون این‌که مزاحم کار گروه امداد شوید، با افراد بسیاری صحبت کنید.

مشغول به‌نظر برسید و نشان دهید که کارتان را به‌صورت حرفه‌ای انجام می‌دهید. از برچسب‌های رسمی که هویت شما را نشان می‌دهد استفاده کنید، حتی اگر شده گذرنامه امنیتی اتاق خبر همراه شما باشد، و از جمعیتی که برای تماشا جمع شده‌اند فاصله بگیرید، چراکه اگر با یکی از بیننده‌ها اشتباه گرفته شوید، پلیس شما را هم مانند سایر تماشاگران حادثه از صحنه دور می‌کند. وقتی مشغول صحبت با مأموران ارشد باشید، سایر پرسنل گروه نجات احتمالاً تنهایتان می‌گذارند تا به کار خود برسید.

کارهای اصلی شما

ممکن است این صحنه پر هرج ومرج باشد، با این وجود کارهایی ضروری است که باید انجام دهید. این کارها از این قرارند:

یادداشت و ضبط

یادداشت‌های زیادی در مورد آن‌چه می‌بینید و آن‌چه مردم می‌گویند تهیه کنید. خبرنگاران رادیو و تلویزیون باید چیزهای زیادی را ضبط کنند، اما هرگز همه موجودی نوار خود را به یک‌باره مصرف نکنید. مقداری از آن را برای چیزهایی که به‌طور غیرمنتظره روی می‌دهند، مثل انفجار دوم، لرزشی دیگر یا پیدا شدن فردی که در خرابه‌ها به دام افتاده و زنده است، نگه دارید.

شاهدان عینی

به دنبال شاهدان عینی بگردید؛ افرادی که در زمان وقوع حادثه حضور داشته‌اند و کسانی که می‌توانند آن‌چه را اتفاق افتاده توضیح دهند. به جزئیات فردی آن‌ها مثل اسم، سن و کاری که در صحنه حادثه انجام می‌داده‌اند، دست بیابید. ممکن است آن‌ها در حالت شوک باشند، بنابراین، با مهربانی و به آهستگی سؤال‌های خود را بپرسید. سعی کنید از آن‌ها بخواهید آن‌چه را اتفاق افتاده از زبان خود بگویند.

در تماس باشید

با افراد مسئول یا کسانی که ظاهراً می‌دانند چه اتفاقی در حال وقوع است، تماس‌تان را حفظ کنید. می‌توانید موقع انجام مصاحبه‌های دیگر آن‌ها را تنها بگذارید، اما همیشه بدانید که آن‌ها کجا هستند تا در صورت بروز یک حادثه و نیاز به جمع‌آوری اطلاعات بیش‌تر، به آن‌ها دسترسی داشته باشید. برای تقسیم وظایف، حضور یک خبرنگار دیگر می‌تواند سودمند واقع شود.

به اتاق خبر اطلاع‌رسانی کنید

اتاق خبر خود را از آخرین روی‌دادها مطلع كنيد و به‌طور منظم با آن‌ها در تماس باشید. برای یک سردبیر چیزی خسته‌کننده‌تر از این نیست که تماسش با خبرنگاران در عرصه قطع شود و نداند چه اتفاقی در حال وقوع است. برای مثال، وقتی می‌دانید افراد مصدوم به کجا برده می‌شوند، به اتاق خبر اطلاع دهید تا بتوانند خبرنگار دیگری به بیمارستان بفرستند.

صحنه بلایای طبیعی و سایر موقعیت‌های اورژانسی ممکن است پرهرج‌ومرج باشد، به ویژه در مورد حوادثی که لحظه به لحظه در حال تغییرند. بسیاری از خبرنگاران نگران آن هستند که مبادا هنگام تماس گرفتن با اتاق خبری‌شان، چيزي را از دست دهند. اگر فعالیت‌ها به‌کندی پیش می‌رود، از این فرصت استفاده کنید و با اتاق خبر تماس بگیرید. اگر مجبورید صحنه را ترک کنید، با خبرنگاران سازمان‌های خبری دیگر هماهنگ کنید تا «مراقب همه‌چیز باشند». آن‌ها نیز نیاز دارند تا با اتاق خبر خود تماس بگیرند، بنابراین، می‌توانید محبت آن‌ها را جبران کنید. سعی کنید تا در صورت امکان، اطلاعاتتان را به اشتراک بگذارید، اما این امکان هم وجود دارد که با بعضی از خبرنگاران حاضر در آن‌جا در رقابت باشید، برای مثال، با خبرنگارانی از روزنامه رقیب‌تان.

رنگ‌ها را بیابید

به دنبال چیزهایی باشید که به گزارش شما رنگ‌ و بو می‌دهند. منظورمان از رنگ، مشاهداتی نیست که برای گزارش ضروری هستند، بلکه چیزی است که به خواننده یا شنونده کمک می‌کند تا آن‌چه را روی داده تجسم کند. برای مثال، به دنبال تصاویری باشید که صحنه حادثه را شرح می‌دهند. یکی از مشهورترین تصاویر از سقوط هواپیمایی است که در آن عروسک کودکی در گِل‌ولای کنار صندلی متلاشی هواپیما مانده است. 

کارهای مربوط به اتاق خبر

به‌رغم این‌که سازمان شما همواره در تلاش است تا خبرنگاری را به صحنه وقوع بلایای طبیعی یا بحرانی وخیم بفرستد، با این‌حال، کارهای زیادی برای روزنامه‌نگاران در اتاق خبر باقی می ماند. باید جزئیات بیش‌تری را جمع‌آوری کنند، گزارشاتی را بنویسند و صفحات را کنار هم بگذارند.

تعیین وظایف

سردبیر یا رئیس پرسنل خبری باید روزنامه‌نگاران را برای انجام وظایف مختلف سازمان‌دهی کند. یکی یا تیمی از نویسندگان باید مسئول گزارش یا گزارش‌های نهایی باشند، یا این گزارش‌ها را بنویسند و یا به بررسی این مسأله بپردازند که چگونه گزارش‌های جداگانه را می‌توان زیر یک پوشش کلی گرد هم آورد. اگر سردبیر یا رئیس پرسنل خبری به کارهای دیگری مشغول باشد، در آن‌صورت یکی از افراد مسئولیت پوشش‌دهی کلی را به‌عهده می‌گیرد.

لازم است که یک نفر باقی سازمان خبری شما را مطلع نگه دارد. مدیر چاپ باید در مورد مهلت‌های جدید و صفحات اضافی آگاهی داشته باشد؛ ارائه‌کننده این برنامه باید بداند که آیا صفحات خبری گسترش می‌یابند یا نه. هرچه تعداد این افراد آگاه به این مسأله بیش‌تر باشد، کمک بیش‌تری می‌کند.

گردآوری جزئیات بیش‌تر

اگرچه خبرنگار حاضر در صحنه می‌تواند کار زیادی انجام دهد، با این‌حال، همواره نمی‌تواند همه کارهای لازم برای گزارش را انجام دهد. دست‌کم باید به یک خبرنگار، کار جمع‌آوری اطلاعات اضافی، نظرات و جزئیات موجود درباره پیشینه، محول شود. آن‌ها می‌توانند در تماس پیوسته با اتاق‌های کنترل اضطراري برای انتقال جزئیات باشند. آن‌ها می‌توانند به این جزئیات از طریق کارشناسان، از زبان شما یا جزئیات کتابخانه‌ای در مورد بلایای قبلی، پی ببرند. آن‌ها همچنین می‌توانند با افرادی مثل وزرا یا آژانس‌های کمک‌رسانی تماس داشته باشند تا به نظرات و جزئیاتی در مورد این‌که چه کمک‌هایی به قربانیان خواهد شد، دست پیدا کنند.

ممکن است لازم باشد خبرنگاران به فرودگاه یا بیمارستان اعزام شوند تا در مورد چگونگی رسیدگی به مصدومان خبر تهیه کنند.

در صورت وقوع فاجعه‌ای بزرگ، از سرویس‌های اورژانس شماره تلفن‌های خاصی را بخواهید که افراد می‌توانند با زنگ زدن به آن‌ها در مورد دوستان و بستگان‌شان که ممکن است از قربانیان آن حادثه باشند، اطلاع کسب کنند. چاپ یا پخش این شماره تلفن، کمک می‌کند تا مردم برای کسب اطلاع از جزئیات حادثه با شما تماس نگیرند.